sobota, 6 kwietnia 2013

Ogórki z miodem

Zawsze interesowała mnie historia jedzenia. Skąd pochodzi to warzywo? Jak nasi przodkowie przyrządzali swoje posiłki? Na próżno szukać tych odpowiedzi w szkolnych podręcznikach. Jeśli już pojawiała się jakaś ciekawostka, to tylko w formie zajawki na marginesie. A to przecież ciekawa wiedza i chyba warto wiedzieć, które rośliny są tymi rodzimymi, a które z importu. Dlatego tak się ucieszyłam, gdy na tegorocznym Pyrkonie znalazłam książkę o zwyczajach kulinarnych Słowian. Foto-recenzję książki "Przy słowiańskim stole" Małgorzaty Krasnej-Korycińskiej możecie znaleźć na moim fanpejdżu fejsbukowym, a jeśli ktoś nie ma tam konta to tutaj [klik] może znaleźć link do albumu ze zdjęciami.


Jakie zatem warzywka znali nasi słowiańscy przodkowie? W warstwach archeologicznych znaleziono pozostałości grochu, bobu celtyckiego, soczewicy, ogórków, marchewek, pasternaku i czosnku. Najprawdopodobniej znana była także kapusta i rzepa:) Ważnym produktem spożywczym był także miód - w Gnieźnie znaleziono gliniane naczynie ze stężonym miodem z X wieku!:) Mój miód jest trochę bardziej współczesny, a deser który z jego udziałem przygotowałam jest nieco osobliwy, ale za to prosty, smaczny i co najważniejsze słowiański! :)


SKŁADNIKI*:
- 1 długi ogórek
- łyżka płynnego miodu

PRZYGOTOWANIE:
Ogórka obrać i pokroić w kostkę, przełożyć do szklaneczki deserowej i polać miodem. Spożywać od razu, bo ogórki puszczają wodę i rozcieńczają miodek:)

*"Przy słowiańskim stole, czyli kulinaria wczesnego średniowiecza" M. Krasna-Korycińska, wyd. Triglav, Szczecin 2010, str. 79


A teraz foto-zabawa, do której zaprosiła mnie Alucha:) Oto kilka zdjęć o mnie. Taki gohowy kolaż, który czytamy zwyczajnie od lewej do pawej - a poniżej znajdziecie tematy zdjęć:) Spodobała mi się ta gra, bo przypomniało mi to szkolne "złote myśli", tylko że w wersji fotograficznej:)


1. Codziennie widzisz: blokowisko
2. Ubranie, w którym mieszkasz: nie wiem o co chodzi, ale Alucha pokazała swoją sypialnię, a moim ulubioną częścią domu jest kanapa obok regału z książkami:)
3. Ulubiona pora dnia: zachód słońca:)
4. Coś nowego: komiks o tym, co by było, gdyby Vader jednak nie opuścił Luka Skywalkera, tylko zajął się jego wychowaniem na "Gwieździe Śmierci"
5. Właśnie tęsknisz za: synusiem, bo za kim mam tęsknić? :)
6. Piosenka, która chodzi Ci po głowie: Teen Idle
7. Nagłówek Twojego tygodnia: nadzieja wypisana na murze
8. Najlepszy moment tygodnia: zimowy wypad na drinka z koleżanką
9. Kim chciałaś być jako dziecko: piosenkarką oczywiście:)
10. Nie rozstajesz się ze: smartphonem
11. Twoja miłość od pierwszego wejrzenia: Tymuś, rzecz jasna
12. Coś, co robisz cały czas: klikam, stukam w klawiaturę przez większą część doby
13. Zdjęcie tygodnia: to ja, bez makijażu:)
14. Ulubione słowo, wyrażenie: ekhm... no ale żadne inne, mniej wulgarne nie jest dla mnie charakterystyczne;P
15. Najlepszy moment roku: okres bożonarodzeniowy w centrach handlowych, postuluję, aby zaczynał się już we wrześniu:)
16. Ktoś, kto zawsze potrafi Cię uszczęśliwić: no jakże by inaczej - pacholę nasze, szczególnie gdy śpi sobie pięknie:)

PS. Tego typu fotki wrzucam na Instagram, gdzie można mnie Obserwować:)

40 komentarzy:

  1. Ogórki z miodem to był mój dziecięcy ulubiony deser!
    Tylko ogórki były w całości,przekrojone na pół i polane miodem.
    Ale mnie nakręciłaś !

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. hehe, no proszę, a ja dopiero z książek dowiaduję się o takich cudach:) przepis z książki z kolei sugerował pokrojenie ogórków na plasterki i polaniu miodem na talerzu:)

      Usuń
  2. :)nigdy nie jadlam:)musze to nadrobic:)pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. spróbuj, ciekawy eksperyment:) pozdrawiam!

      Usuń
  3. blok poznałam..półkę z książkami też..małego brzdyla również..14 przypadła mi do gusu bo przecież jak inaczej:) ale kogoś mi zabrakło...a misiek gdzie? zapodział się w szafie? nie, nie..wiem, że to zabawa w chowanego i dobrze go w fotkach ukryłaś choć podobny do niego jest maluch pierwsza klasa a i ogóry pyszne bo robię podobne tylko że dodaje papryczki :) ja to lubię na ostro choć nie wszystko haha:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. co do 14tki to w pewnych kręgach uważa się mnie za twórcę tego wyrażenia, ale dementuję - powtarzam te zasłyszane gdzieś słowa:) a miśku nie pasował do żadnej kategorii:P

      hehe, no wiem, że ty pikanterii sobie nie odmówisz;P

      Usuń
    2. O! przypomniało mi się: michu stoi obok mnie na zdjęciu nr 3 i też fotografuje zachód słońca:)

      Usuń
    3. taa tylko go ani widu ani słychu:)

      Usuń
  4. mnie zaskoczyłaś ale to miłe zaskoczenie:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. to dobrze, bo lubię pozytywnie zaskakiwać!:)

      Usuń
  5. Miałam onegdaj narzecza o litewskich korzonkach i on mi się kojarzy z takimi ogórkami ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. hehe, toć to słowiańskie danie, więc i na Litwie znane być może:)

      Usuń
  6. Odpowiedzi
    1. danie z tradycją ponad 10 wieczną i nadal jest oryginalne - to się nazywa evergreen:)

      Usuń
  7. A ja od dawna Cię cichutko obserwuje na instagramie ;) i podobają mi się zdjęcia miasta - zaskakujące zawsze. Nie mam mądrego tel., więc pozostaje tylko obserwować ;)
    Macie pięknie ułożone książki - niby normalnie, ale u mnie jest dramat ;P
    Odp. 15 cudna :D
    O ogórkach na razie nie mam siły czytać :P

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. podglądasz mnie anonimowo? a to się cieszę:)
      co do równości ułożenia książek, to ja jestem maniaczką, lubię gdy równo stoją i zawsze widzę, gdy ktoś coś przeglądał!;P mogę ci kiedyś poukładać, nawet tematycznie:)
      racja, ogórki zostaw na deser, jak się wstaje o 15!:) (zazdraszczam:)

      Usuń
    2. Mam beznadziejny regał, który się giba ;) i mi się nie chce układać ładnie. Kiedyś się to zmieni ;). Podoba mi się jak cała ściana jest w książkach :)
      Pedantką jesteś? :P
      Teraz pyrkocze mi rosołek :D

      Usuń
    3. no cała ściana-regał książkowy to też moje marzenie, ale się nie zapowiada, że byśmy je zrealizowali, bo teraz przestaliśmy kupować książki papierowe, głównie jednak nabywamy ebooki - no chyba że nie ma jeszcze wersji elektronicznej, a lektura godna:)

      nie jestem pedantką, tylko mam jakąś jazdę z książkami:)

      a rosołku też bym zjadła:)

      Usuń
    4. A może Wam kiedyś minie faza na ebooki ;)
      Wyślę Ci w weekend zdjęcie regału mojej mamy :)

      Usuń
  8. Fajne połączenie! Synuś rządzi :)
    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. hehe, no synuś mamusi w końcu! i jak go tu nie zepsuć:) pozdrawiam!

      Usuń
  9. Tez chciałam być piosenkarka, ale... pracującą w cukierni najlepiej:), bo nie mogłam się zdecydować:)
    Jadłam ogórki z miodem, ale jestem niezmiernie ciekawa smaku miodu z X wieku...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. hehe, no proszę - też piosenkarka! no też jestem ciekawa czy ktoś próbował ten miód i jaki miał smak!:)

      Usuń
  10. a powiem Ci, że niedawno wskoczyłam na Twój instagram i mi się bardzo podobają te foto impresje. Pyrkonu zazdroszczę... A słowiańszczyzna jest mi bliska z okazji studiów. Więc z chęcią wypróbuję ogórka z miodem.
    BTW, jadłaś kiedyś koreczki z ogórka z rodzynkami? nie wiem czemu, ale tak mi to to smakuje, nie wiem skąd ja to wytrzasnęłam, ale to moja ulubiona przekąska.
    Polecam i pozdrawiam
    Monika
    P.S. fajnie Cię bliżej poznać.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. nie jadłam nigdy takich koreczków, ale brzmią ciekawie! ja ze słodkich ogórkowych dań, to w dzieciństwie jadłam tylko mizerię na słodko:)

      pozdrawiam i cieszę się że lubisz moje insta-foty:)
      :)

      Usuń
  11. Jeśli interesuje Cię historia jedzenia, to polecam także książkę "Historia smaku" Bryana Bruce'a. Mogę Ci ją pożyczyć jakbyś chciała :)
    A ogórków z miodem spróbuję :) A co!
    P.S. Nick DRZWI Ci pewnie nic nie mówi, więc podpowiem, że chowasz się przede mną za kwiatkiem :P

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Chętnie pożyczę od ciebie i poczytam! Mam w domu "historię naturalną i moralną jedzenia", ale strasznie ciężko i nieprzystępnie napisane i nie umiem dokończyć tej książki:)

      Hehe, poznałam cię po ikonce:) ale twoja podpowiedź dała mi do myślenia (w mailu nie widziałam fotki przy nicku) i się zastanawiałam kto to może być, bo ja przed wszystkimi się chowam za kwiatkiem (może oprócz bogdana:)

      Usuń
    2. To daj znać kiedy Ci przynieść - teraz czy jak będziesz mieć akurat ochotę/czas?

      Usuń
    3. to na razie, nie, bo zaczęłam hyperion!:) ale dam znać jak skończę:)

      Usuń
  12. Prababcia serwowała mi taki deser, jak byłam mała:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. no proszę, więc nie dla wszystkich takie połączenie to nowość!:)

      Usuń
  13. Przepis oryginalny, jestem zaintrygowany. trzeba będzie spróbować.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. polecam! daj znać czy smakowało:)

      Usuń
  14. Zaciekawiłaś mnie, proste ale oryginalne. Obydwa składniki lubię oddzielnie, połączenie może być ciekawe.

    OdpowiedzUsuń
  15. uwielbiam ogórki z miodem, wiesz. od dzieciństwa. w czasie miodobrania,ach cudny czas!:-)) do tej pory tak mamy.

    OdpowiedzUsuń

Dziękuję za uwagi i komentarze:D

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...